Ἁλικαρνάσσιος
ἉλικαρνασσόςἉλικαρνάσσιος, α, ον
[ᾰῐκ] c. le
préc. Androt. (E.
Byz. vo
Ἁλικαρνάσσιος) ||
E Dans les inscr. att. d’ord. écrit par σσ, CIA. 1, 230, 29 (450 av.
J.-C.); 233, 10 (447 av. J.-C.); 235,
13c (445 av.
J.-C.); une fois seul. par
σ : Ἁλικαρνάσιοι, CIA.
1, 229, 19b
(451 av. J.-C.) (v. Meisterh. p. 75, 12).