Οἰδιπόδης
ΟἰδίποςΟἰδι·πόδης, dor.
Οἰδι·πόδας (ὁ)
[ῐ] c.
Οἰδίπους, Anth.
6, 323 ||
E Voc. -όδα [ᾱ] Eur. Ph. 1533, ou οδα [ᾰ] Soph. O.R. 1194 ; gén. épq. -αο, Il. 23, 679 ; Od. 11, 271, etc. ; dor. -α [ᾱ] Pd. P. 4, 263 ; Eschl.
Sept. 1055 ;
acc. -αν,
Eschl. Pers.
752 ; Gén.
ion. -εω, Hdt. 4, 149.