Οἰδίπους
οἰδίσκωΟἰδί·πους, voc.
-πους ou
-που, gén.
-ποδος, dat.
-ποδι, acc.
-πουν ou
-ποδα (ὁ)
[ῐ] Œdipe, fils de
Laïos et de Jocaste ; au plur.
Οἰδίποδες, Plat.
Leg. 838c, des Œdipe ||
E Voc. -πους, Soph. O.C. 550, etc. ; -που, Soph. O.R. 405 ; Eur. Ph. 1425, etc. ; acc. -πουν, Eschl. Sept. 775 ; Soph. O.R. 514, etc. ; Plat. 2 Alc. 138b, etc. ; -ποδα,
Paus. 1, 30, 4,
etc.
Étym.
οἰδέω, πούς.