ἀναισιμόω-ῶ
ἀναισίμωμαἀν·αισιμόω-ῶ [ῐ]
dépenser, employer, Hdt. 1, 185 ; 3, 150 ;
au pass. Hdt.
1, 72, etc. ||
E Sans augm. en ion. : impf. 3 sg. ἀναισίμου, Hdt. 1, 185 ; ao. pass. 3 sg.
ἀναισιμώθη, Hdt.
1, 179, etc. ;
pf. pass. 3 pl. ἀναισίμωνται, Hdt.
2, 134. Pf. att. 2
sg. ἀνῃσίμωκας, Xén. Cyr. 2, 2, 15.
Étym.
ἀνά, αἴσιμος.