Ἀρχιδίκη

ἀρχίδιον

ἀρχιεπίσκοπος
ἀρχίδιον, ου (τὸ) [ῐδ]
1 charge subalterne, Ar. Av. 1107 ; Dém. 314, 7 ||
2 petit commencement, Philol. B 21, p. 417, 14 (Stob. Ecl. 1, 420).
Étym. dim. d’ἀρχή.