δαμνάω-ῶ
Δαμνεύςδαμνάω-ῶ, c.
δαμάζω, seul.
prés. ind. 2
sg. δαμνᾷς (sel. d’autres δάμνασαι),
Thgn. 1388 ;
3 sg. -νᾷ,
Od. 11, 221 ;
impér. 2 sg.
δάμνα, Sapph.
1, 3. Impf.
3 sg. ἐδάμνα,
Il. 5, 391 ;
21, 270 ; ou
δάμνα, Il.
16, 103. Impf.
itér. 3 sg. δάμνασκε, Hh. 4, 251.