ἐγκράζω
ἐγκραιπαλάω-ῶἐγ·κράζω (seul.
ao. 2 et pf.) crier contre :
τινί, Ar.
Pl. 428 ;
ἐπί τινα, Thc.
8, 84 dout. contre qqn ||
E Ao. 2 ἐνέκραγον
[ᾰ] : 2
sg. ἐνέκραγες, Ar. l. c. ; part. ἐγκραγών,
Syn. Ep.
79 ; acc. f.
ἐγκραγοῦσαν, Plut. M. 357c ; plur. ἐγκραγόντες,
Thc. l. c.
Pf. part. neutre ἐγκεκραγός, Arstt.
Physiogn. 6,
51.
Étym.
ἐν, κρ.