ἐπαΐγδην

ἐπαιγιαλῖτις

ἐπαιγίζω
ἐπ·αιγιαλῖτις, ιδος, adj. f. qui séjourne au bord de la mer, Anth. 10, 8.
Étym. ἐπί, αἰγιαλός.