Ἐπίνικος

ἐπινίσσομαι

ἐπινίφω
ἐπι·νίσσομαι (seul. prés.)
1 s’avancer sur, gén. Soph. O.C. 689 ||
2 s’avancer jusqu’à, acc. A. Rh. 4, 817 ; Nic. Th. 470 ; Q. Sm. 12, 463 ; abs. A. Rh. 4, 281.
Étym. cf. ἐπινείσσομαι.