ὑπασκέω-ῶ

ὑπασπίδιος

ὑπασπίζω
ὑπ·ασπίδιος, ος, ον [ῐδ] couvert d’un bouclier, Soph. Aj. 1408 ; Eur. Rhes. 740 ; Asios (Ath. 525 fin) ; adv. ὑπασπίδια, Il. 13, 158, 807 ; 16, 609, etc. sous un bouclier.
Étym. ὑ. ἀσπίς.