ἡδυποιέω-ῶ

ἡδύπολις

ἡδυπορφύρα
*ἡδύ·πολις, dor. ἁδύ·πολις (ὁ, ἡ) [ᾱῠ] (seul. nom.) cher à la cité, Soph. O.R. 510.
Étym. ἡ. πόλις.