καταγλωσσαλγέω-ῶ

κατάγλωσσος

καταγλωττίζω
κατά·γλωσσος, att. -γλωττος, ος, ον :
1 bavard, A. Gell. 1, 25 ||
2 plein de mots recherchés ou inusités, Anth. 11, 218 ; Luc. Lex. 25 ; τὸ κ. τῆς λέξεως, DH. Thuc. 53, style rempli d’expressions inusitées.
Étym. κ. γλῶσσα.