μελιηδής
μελίθρεπτοςμελι·ηδής, ής, ές,
doux comme du miel, Il. 4, 346 ; Od. 9, 94, etc. ; fig. en parl. du cœur,
Il. 10, 495 ;
du retour dans la patrie, Od. 11, 100 ; du sommeil, Od. 19, 551, etc. ||
E Dor. μελιαδής [ᾱ] Alc.
47 ; Pd.
fr. 147.
Étym.
μέλι, ἡδύς.