παροικία

παροικίζω

παροικίς
παρ·οικίζω, faire habiter auprès, établir auprès, rég. ind. au dat. Hdt. 4, 180 ; d’où παρῳκισμένος, η, ον, Luc. Am. 6, établi auprès de, voisin de, dat. ||
Moy. m. sign. Call. Ep. 25.