περιφερῶς

περιφεύγω

περίφημος
περι·φεύγω, parvenir à fuir, à échapper à, acc. Pd. O. 2, 78 ; Plat. Leg. 677b ; Plut. M. 171f, etc. ; ἐκ νόσου, Hpc. 45, 14 ; Arstt. H.A. 8, 22, 2, se tirer d’une maladie, abs. Dém. 1256, 4 ; 1265, 24.