ῥευστικῶς

ῥευστός

ῥεύσω
ῥευστός, ή, όν, qui coule, Arstt. fr. 201 ; Sext. P. 1, 217 ; fig. fugitif, inconstant, Plut. M. 268d, 522a.
Étym. vb. de ῥέω.