συναύγεια

συναυδάω

συναυλέω-ῶ
συν·αυδάω, anc. att. ξυν·αυδάω-ῶ :
1 avouer, convenir de, Soph. Aj. 943 ||
2 être d’accord, Th. Metaph. p. 315, 11 Brandis.