ὠλένιος

Ὠλένιος

ὠλενίτης
Ὠλένιος, α, ον, d’Ôlénos :
1 en Étolie, A. Rh. 1, 202 ||
2 en Achaïe, El. N.A. 5, 29 ; Anth. 7, 723.
Étym. Ὤλενος.