ἀφορολόγητος

ἄφορος

ἄφορτος
ἄ·φορος, ος, ον :
1 qui ne produit pas, stérile, en parl. de la terre, Xén. Œc. 20, 3 ; d’arbres, Hdt. 2, 156 ; d’animaux, Hpc. ||
2 qui rend stérile, Eschl. Eum. 784, dout. ||
3 qui ne paye pas (litt. qui n’apporte pas) de tribut, Str. 704 ||
Cp. ἀφορώτερος, Th. C.P. 3, 14, 6.
Étym. ἀ, φέρω.