δυσθυμαίνω

δυσθυμέω-ῶ

δυσθυμία
δυσθυμέω-ῶ [θῡ] se décourager, se laisser abattre, Hdt. 8, 100 ; Plut. Tim. 34 ||
Moy. m. sign. Eur. Med. 91.
Étym. δύσθυμος.