ὑπασπιστήρ

ὑπασπιστής

ὑπαστράπτω
ὑπασπιστής, οῦ () [] écuyer (litt. qui porte le bouclier), Hdt. 5, 111 ; Eur. Rhes. 2, etc. ; Xén. An. 4, 2, 20, etc.
Étym. ὑπασπίζω.