φιλοδημώδης

φιλοδίκαιος

φιλοδικαστής
φιλο·δίκαιος, ος, ον [ῐῐ] ami de la justice, Arstt. Nic. 1, 8, 10 ; Cic. Fam. 15, 19 ; Plut. Arist. 22 ; τὸ φ. M. Ant. 1, 14, l’amour de la justice.