φιλοκερδής
φιλοκερδίαφιλο·κερδής, ής, ές
[ῐ] avide de gain, Thgn. 199 ; Pd. I. 2, 9 ; Ar. Pl. 591 ; joint à φιλοχρήματος,
Plat. Rsp.
581a ;
τὸ φιλοκερδές, Plat. Rsp. 586d ; Luc. Tyr. 9, l’amour du gain ||
Sup. φιλοκερδέστατος, Plut.
Crass. 6.
Étym.
φ. κέρδος.