φορτηγός

φορτίζω

φορτικός
φορτίζω (f. ίσω, att. -ιῶ ; pf. pass. πεφόρτισμαι) charger d’un fardeau, acc. NT. Luc. 11, 46 ; Babr. 116, 3 ; au pass. Luc. Nav. 45 ; NT. Matth. 11, 28 ||
Moy. charger sur un vaisseau, embarquer, acc. Hés. O. 688 ; Mach. (Ath. 582f).
Étym. φόρτος.