θαρραλέως
Θαρρελείδηςθαρραλέως, ion. et anc.
att. θαρσαλέως [ᾰλ] adv. avec confiance,
avec résolution, Od. 1, 382, etc. ;
θαρρ. ἔχειν πρὸς θάνατον, Plat. Ap. 34c, être plein de
résolution en face de la mort ; joint à
ἀνδρείως, Plat.
Euthyd. 275b ||
Cp. θαρραλεώτερον, Isocr.
422a ||
E θαρρ. att. (Xén. An. 2, 6, 14 ; Plat.
ll. cc. etc.) ;
θαρσ. ion. et
épq. Od. l.
c. etc.
Étym.
θαρραλέος.