πτώξ

Πτῷον

Πτῷος
Πτῷον, ου (τὸ) Ptôon, mt de Béotie, Pd. fr. 69 ; Hdt. 8, 135 ; Poèt. (Str. 413, etc.) ||
E Ion. Πτώϊον, Poèt.
Étym. Str. l. c.