ἐγκράτεια
ἐγκράτευμαἐγκράτεια, ας
(ἡ) [ρᾰ] empire
sur soi-même, modération, Xén.
Mem. 1, 5, 4 ;
Arstt. Nic.
7, 4 ; joint à
καρτερία, Arstt.
Nic. 7, 2 ;
Plut. M.
1040f,
etc. ἐγκρ.
τινος, Xén. Ages. 4, 3 ; Isocr. 6c, etc. ; ou πρός τι, Xén. Mem. 2, 1, 1 ; Plat.
Def. 412a ; Plut. T. Gracch.
3, modération en qqe ch. (plaisirs,
désirs, etc.).
Étym.
ἐγκρατής.