παγκρατιαστής

παγκρατιαστικός

παγκράτιον
παγκρατιαστικός, ή, όν [ᾰτ]
1 qui concerne la lutte du pancrace, Plat. Euthyd. 272a ||
2 qui lutte ou s’exerce au pancrace, Arstt. Rhet. 1, 5, 14.
Étym. παγκρατιάζω.